De Empire 500 – Part 1

Het Britse filmtijdschrift Empire heeft (weer) een lijst samengesteld van de 500 beste films allertijden. 10.000 internetters en abonnees, 150 toonaangevende regisseurs (namen worden niet genoemd op de site) en 50 recensenten hebben hun stem uitgebracht, hier is een formule overheen gegaan en voila je hebt dé lijst der lijsten wat films betreft.

AANLEIDING TOT DISCUSSIE…
Natuurlijk is zo’n lijst niet alleszeggend en zeker niet heilig. Vooral in het internettijdperk (een woord dat ik eigenlijk liever niet gebruik) is het meer een aanleiding tot discussie. Horrorfans vinden er te weinig horrorfilms in staan en kunnen zich lekker – zoals horrorfans dat graag doen – miskent voelen door de “serieuze” filmkijker, de pretentieuze filmstudenten kunnen openlijk verafschuwen dat Ingmar Bergman te laag staat, de sinds een paar jaar ontstane oorlog tussen fans van Lord of the Rings en Star Wars kan weer lekker oplaaien en zo heeft iedere nerd, kenner en liefhebber wel iets te klagen of om trots op te zijn. Ook ik. En dan laat ik maar even in het midden tot welke van de drie groepen ik mij reken.

Het eerste dat mij opviel aan de lijst – en ik denk dat dat te ‘wijten’ is aan het feit dat ook recensenten en regisseurs zich dit jaar met de genomineerden hebben mogen bemoeien en dat de internetters uit alle windstreken komen in plaats van alleen Engeland – is de grote hoeveelheid aan films uit Azië (vooral beduidend meer Animé dan voorgaande jaren) en de hoogtijdagen van Frankrijk en Italië. Aangezien deze films wel als hoogtepunten uit de filmgeschiedenis worden gezien én ik ze zelf nooit heb gezien of hoef te zien is dit dus puur een observatie, geen mening. Maar het is wel jammer, want deze films nemen natuurlijk plaats in van diegene waar ik wél een mening over heb…

 

THE VIRGING SUICIDES
Om te beginnen mijn nummer één (want ja, ik ben één van de 10.000 stemmers geweest): The Virgin Suicides. Deze film staat op 262, en dat is eigenlijk – hoe raar dat klinkt van iemand die ‘m op de eerste plek heeft gezet – precies goed. Het is namelijk geen baanbrekende film met Oscarwaardige acteerprestaties. Het is ook zeker geen perfecte film. Ik kan ook niet benoemen wat ik met die film heb, maar hij weet me elke keer weer te raken, misschien kom ik er later op dit blog nog wel een keertje op terug… Maar voor nu zeg ik: gefeliciteerd met de terechte 262e notering!

Over terecht gesproken; er zijn nog meer films waarvan ik vind dat ze precies op de goede plek staan. Of eigenlijk; waarvan ik blij ben dat ze er in staan. Brick (498), Into the Wild (473), Juno (463), Being John Malkovich (441), Garden State (393), Sunshine (355), Interview with the Vampire (281), Requiem for a Dream (238) en Boogie Nights (152) zijn allemaal films die zeker niet tot klassieker bestempeld kunnen worden, maar toch de erkenning van genoemd worden meer dan verdienen. Iedere plek tussen de 500 en 150 is dan ook naar mijn mening terecht voor deze films.

Je merkt, vooralsnog bewandel ik een tevreden weg wat de lijst betreft en het algehele gevoel is dat ook. Mijn gal – want natuurlijk staan er films in die niet bij de beste 500 horen wat mij betreft en natuurlijk staan er een aantal veel te laag in mijn ogen – bewaar ik dan ook voor morgen…

De volledige lijst is hier te vinden.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s