‘Die film met een naakte Jessica Biel’ – Powder Blue

Als het al technisch mogelijk is om medelijden te hebben met een film dan krijg je dat zeker met Powder Blue. Straight-to-DVD in de meeste landen, een op papier overdramatisch verhaal dat we al tig keer hebben gezien en de enige reden waarom die nog een beetje bekend is bij een groter publiek is omdat het ‘die film waar Jessica Biel stript’ is.

Arme, arme film. Maar hij verdient beter!

vlcsnap-169809

Powder  Blue is een film à la Short Cuts, Magnolia en 21 Grams (en hé, er zijn mindere films om mee vergeleken te worden) waarin meerdere personages langzaam bij elkaar komen. Ray Liotta is een ex-gevangene die na 25 jaar weer vrij komt, Jessica Biel een stripper met een doodziek zoontje, Eddie Redmayne de zoon van een begrafenisondernemer die na de dood van zijn vader zijn zaak én schulden heeft geërfd en Forest Whitaker is een priester die na de dood van zijn vrouw ook dood wil, maar het niet zelf durft te doen.

Klinkt als een niet al te vrolijke film? Klopt. En het regenachtige L.A., de treurige decors en de gepijnigde blikken van de personages dragen nog eens extra bij aan de uitzichtloosheid waar de film om draait.

vlcsnap-167227

Eerlijk zijn, er is heus wel het één en ander op de film aan te merken. Het script is niet altijd even subtiel. De priesterlijn lijkt er – op een ontmoeting met de begrafenisondernemer na – volledig aan de haren bijgesleept, wanneer de veel oudere Liotta met weemoed naar de strippende Biel kijkt weet je al een beetje hoe laat het is, dat Forest Whitaker écht gelukkig was word je via een homevideo van zijn trouwdag behoorlijk door de strot geduwd en de begrafenisondernemer (met de prachtige naam Qwerty Doolittle!) valt flauw wanneer hij met een middelmatig meisje praat, maar blijft stoicijns kijken naar een in kaarsvet gedrenkte Biel.

vlcsnap-166138

En toch grijpt de film je direct. Het is vanaf iedere introductie duidelijk dat de personages echt ellendig zijn en verlangen naar menselijk contact waardoor het niet ellenlang duurt voor ze aan hun reis naar geluk kunnen beginnen. Het – zoals gezegd totaal niet vlekkeloze – script heeft een paar prachtige dialogen en mijmeringen. En de regisseur weet door alles intens in beeld te brengen een paar memorabele scène’s neer te zetten. Vooral zijn gebruik van kleur en licht maakt het een genot om naar te kijken (zo weet hij de kamer waarin de doodskisten staan uitgestald de vrolijkste plek in de film te maken).

vlcsnap-164980

Maar bovenal is het dankzij het acteerwerk. Forest Whitaker en Ray Liotta zijn zoals ze altijd zijn; degelijk. Eddie Redmayne is al een tijdje wat mij betreft dé acteur om in de gaten te houden. In de bijrollen zien we een ingetogen Lisa Kudrow, een flits van Kris Kristofferson, Alejandro Romero als een treurige travestiet met een grote bek en een totaal onherkenbare Patrick Swayze. Maar het is vooral Jessica Biel die imponeert, en niet alleen met haar lichaam! Ze acteert de hulpeloze moeder/sexy stripper als de beste. Ik had haar nooit heel hoog zitten op de acteerladder, maar met de juiste rol en de juiste regisseur kan ze het dus blijkbaar wel.

vlcsnap-168169

Na een intense climax rondom het in coma liggende zoontje ontspoord de film helaas nog even door iets te hoogdravende droomscène’s en een Magnolia-achtige symbolieke ontknoping (nee, niet zo pretentieus als kikkers, maar even onmogelijk… maar blijkbaar moest de titel nog even snel verklaard worden). Maar al met al dus een film die zeker de moeite waard is! Al was het maar voor Jessica Biels… acteerwerk!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s